Een verhaaltje over de Anne Frank boom in deze tijd.
De wind streek zacht door de bladeren van de kastanjeboom. Niet de echte boom die ooit achter het Achterhuis stond, maar een jonge nakomeling die op een plein in een drukke stad groeide. Auto’s reden voorbij, mensen liepen met telefoons in hun handen en niemand leek veel aandacht te hebben voor de boom.
Totdat Sam, een jongen van twaalf, naast de stam ging zitten terwijl hij op zijn moeder wachtte.
“Het is maar een boom,” zei een man die langs liep.
Sam keek omhoog naar de bladeren die ritselden in het licht. “Niet zomaar een boom,” mompelde hij.
Deze boom was een nakomeling van de kastanjeboom die Anne Frank vanuit het raam van het Achterhuis kon zien terwijl ze haar dagboek schreef tijdens de Tweede Wereldoorlog. In haar dagboek beschreef ze hoe de boom haar hoop gaf wanneer de wereld klein en donker voelde.
Sam had het gelezen in Het Achterhuis.
Hij stelde zich voor hoe het geweest moest zijn: opgesloten zitten, bang zijn, en toch naar buiten kunnen kijken naar iets levends. Iets dat gewoon bleef groeien.
Een vrouw die haar hond uitliet bleef staan.
“Waarom zit je hier?” vroeg ze.
Sam wees naar de boom. “Omdat hij belangrijk is.
Ze keek even naar de stam en haalde haar schouders op. “Het is toch maar een nieuwe boom?”
“Ja,” zei Sam, “maar het verhaal is oud.”
Hij vertelde dat de originele kastanjeboom naast het huis stond dat nu het Anne Frank Huis in Amsterdam is. Anne keek er vaak naar. Voor haar was die boom een teken dat de wereld buiten nog bestond.
De vrouw keek opnieuw naar de bladeren.
In deze tijd, waarin nieuwsberichten elke dag over conflicten, haat en verdeeldheid gingen, leek het verhaal van een meisje dat hoop vond in een boom misschien klein. Maar juist daarom was het belangrijk.
De boom herinnerde mensen eraan dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dat een klein beetje natuur, een beetje licht door een raam, al genoeg kan zijn om hoop vast te houden.
De bladeren ritselden weer in de wind.
Sam glimlachte.
Misschien dacht de boom zelf niets. Misschien was het gewoon een boom.
Maar voor mensen was hij een herinnering: dat zelfs in de donkerste tijden iemand als Anne Frank naar buiten keek en geloofde dat de wereld ooit weer open en vrij zou zijn
Anne Frank, het wereldberoemde Amsterdamse Joodse meisje, zat van 12 juni 1942 tot 1 augustus 1944 met haar ouders en zus ondergedoken in het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam. Haar lot – zij vond de dood in een nazi vernietigingskamp – symboliseert voor mensen over de hele wereld het leed dat onschuldigen wordt aangedaan tijdens een oorlog. Tegelijk, en dat verklaart mede het wereldwijde succes van haar dagboek, staat Anne model voor het optimisme van de jeugd en de hoop op een vreedzame, harmonieuze toekomst.
Witte Paardenkastanje
Anne schrijft in haar dagboek een paar keer over de boom waarop ze vanuit het raam van haar kamer uitkijkt. In het verhaal van Anne Frank is de Witte Paardenkastanje boom te midden van alle dreiging en gevaar een mooi rustgevend element. Het was haar enige contact met de natuur en de wisseling van de seizoenen.
Elementree en Wereldboom
Tijdens een storm in 2010 is deze paardenkastanje door harde windstoten geveld. De boom was al jarenlang ziek en pogingen om de boom te behouden bleken tevergeefs. Gelukkig is er destijds uitgangsmateriaal verzameld en we zijn blij dat we, in samenwerking met de stichting Elementree en Van den Berk Boomkwekerijen nazaten van de oorspronkelijke Anne Frank bomen kunnen aanbieden.
Wanneer u interesse heeft in een nazaat van de Anne Frank boom, neem dan contact op met van den Berk Boomkwekerijen
Bij de bomen wordt een certificaat van echtheid geleverd, waarin de authenticiteit wordt gegarandeerd en met de aankoop van een boom wordt het werk van de twee stichtingen ondersteund. Beide organisaties zetten zich in voor het behoud van bomen in de verstedelijkte gebieden en maken zich sterk om jonge kinderen met de natuur in contact te brengen.
